Alas-kwatro sa hapon

Alas kwatro sa hapon, nagkita na sad ta. Layo pa mo daan ang akong mata di na ma-ibot sa imong nawng. Ang ulan, walay hunong sa iyang paghalok sa yutang inyong gilakwan. Nagdali-dali mo sa inyong paglakaw, naghinaot nga dili unta kaayo mabasa.
Sa pag-abot ninyo sa Mister Donut dayon nimong gitan-aw ang likod sa imong karsonis ug gipaphaan ang mga pisik sa lapok. Abi ko’g nagyawyaw ka kay gisapot sa ulan, apan sa imong pag-lingi akong nakita ang imong tam-is nga ngisi ug nadungog ang imong katawa nga maka-bugto og brip.
Pagkahuman ninyo’g order og kape, nideretso dayon mo sa inyong suki nga lamisa. Nag-sige pa ka og text…sa paghangad nimo nag-abot na sad ang atong mga mata.
Wala na ko masayod nga nag-ngisi pud diay ko. Wala ko masayod nga makita sa akong mata ang akong dakong kalipay. Wala ko masayod nga ang akong kasing-kasing nagbuto-buto, nga murag gusto makabuhi sa hawla sa pangandoy. Wala ko masayod nga ang akong kalibutan nihunong sa dihang ningisi pud ka sa ako.
Ang ako rang nasayran, ang lalaki sa pikas table nga nitindog pag-abot ninyo, imo diayng uyab…

Tags

Leave a Reply

beton barbekü